Ons weekend in Bosrijk, en daarmee ook dit blog, wordt afgesloten met oogjes vol slaapzand. En dat werd wel tijd ook, want veel geslapen hebben we niet! Blog-stress wegens alle internetperikelen, maar ook een berg nieuwe indrukken zorgen dat we de slaap niet snel hebben kunnen vatten. Klaas Vaak heeft daar blijkbaar niets aan kunnen veranderen. Wellicht had hij het ook nog een beetje druk tijdens dit openingsweekend. Hij kon daardoor helaas ook niet komen voorlezen.
Zelfs Zonneke en Zegge, de Zandkabouters, hadden het druk. Onfortuinlijk genoeg hadden wij een Boshalte uitgekozen waar ze niet zijn langsgekomen.
Na drie kwartier vruchteloos wachten, en uiteindelijk de mededeling dat ze ‘kwijt’ waren, zijn we de zandkabouters maar zelf gaan zoeken. We hebben ze tenslotte weten te vinden in het midden van het park, vlak bij het Meer der Dromen, waar ze al druk bezig waren zand te verzamelen voor Klaas Vaak.
Dit schattige, kleine entertainment, dat zich richt op de allerjongsten is een schitterend einde van de dag. Met de Zandkabouters op stap voelt als een klein avontuur. Na veel zingen, verhalen uitwisselen en zand en andere droomonderdelen zoeken wisten we uiteindelijk het kasteel te bereiken, waar iedereen zijn droomwensen mocht adresseren aan Klaas Vaak.
Als zijn kostuum af is komt Klaas Vaak hopelijk in levende lijve een verhaal voorlezen. Dat zou volgens mij de perfecte manier zijn om de aanwezige peuters, mijzelf incluis, in sluimerstand naar hun Boshuysbedjes te sturen. En wie niet (meer) in Bosrijk slaapt hoeft zich ook geen zorgen te maken: Klaas Vaak komt overal (zelfs in Blaricum, aldus Zegge).
Bedankt lezers, bedankt iedereen die feedback heeft gegeven en ons eropuit heeft gestuurd. En natuurlijk bedankt medebosbewoners.
Welterusten!
